عمومی

تفاوت انگلیسی بریتیش و انگلیسی آمریکایی

هنگام تماشای فیلم و سریال‌های انگلیسی و آمریکایی، حتماً متوجه تفاوت تلفظ آمریکایی و بریتانیایی شده‌اید. اصلاً اگر بعد از تماشای فیلمی آمریکایی، به سراغ فیلمی انگلیسی می‌روید، احساس می‌کنید وارد دنیای دیگری شده‌اید. این دو دنیای متفاوت دنیای انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی است. اما دلیل ایجاد شکاف میان این دو چیست؟ تفاوت انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی فقط محدود به تلفظ واژگان است؟ آیا آمریکایی‌ها در درک انگلیسی بریتانیایی مشکل دارند؟ آیا برای ترجمه انگلیسی به فارسی حتماً باید تفاوت میان این دو انگلیسی را بدانیم؟ پس از آگاهی از وجود تفاوت بین انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی حتماً سوالاتی از این دست به ذهن‌تان می‌رسد که همه‌شان پاسخ‌هایی مشخص دارند.

در این مطلب، هر آنچه باید در مورد انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی و تفاوت‌های میان آن‌ها بدانید برای‌تان خواهیم گفت. با شبکه مترجمین ایران همراه باشید!

تاریخچه انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی چیست؟

با مطالعه تاریخ زبان انگلیسی، متوجه دلیل تفاوت میان انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی خواهید شد. در قرون شانزدهم و هفدهم، بریتانیایی‌ها زبان انگلیسی را با خود به سرزمین آمریکا بردند. در آن زمان، هنوز استانداردی برای واژگان انگلیسی مشخص نشده بود. اولین دیکشنری‌ها پدید آمدند تا شکل استاندارد واژگان انگلیسی مشخص شود. در انگلستان، محققان انگلیسی دیکشنری‌هایی را تدوین کردند. در ایالات متحده آمریکا، فرهنگ‌نویسی به نام نوح وبستر (Noah Webster)  این کار را بر عهده گرفت. وبستر املای کلمات را تغییر داد تا از این طریق، نسخۀ آمریکایی زبان انگلیسی را ارائه دهد. در واقع، با این کار می‌خواست استقلال فرهنگی و زبانی آمریکا را نشان دهد.

انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی از لحاظ تلفظ واژگان نیز متفاوت از یکدیگرند. اما این تفاوت ریشه در کجا دارد؟ وقتی اولین مهاجران انگلیسی به آمریسکا رسیدند، این تفاوت ایجاد شد. این گروه از مهاجران، ابتدا، حرف r را در کلمات تلفظ می‌کردند. در این بین، طبقه فرادست جامعه انگلستان قصد داشتند با کم‌رنگ کردن حرف r در تلفظ‌های‌شان، انگلیسی طبقه سفرادست را متمایز از انگلیسی توده مردم کنند. پس از آن، مردم دیگر نیز تصمیم گرفتند این تلفظ و لهجه را تقلید کنند. بدین ترتیب، این نوع تلفظ در جنوب انگلستان رواج پیدا کرد.

انگلیسی بریتانیایی چه تفاوت‌هایی با انگلیسی آمریکایی دارد؟

اما تفاوت انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی در چیست؟ آیا الفبای انگلیسی آمریکایی متفاوت از الفبای انگلیسی بریتانیایی است؟ به طور کلی، انگلیسی بریتیش و انگیسی آمریکایی در سه حوزه متفاوت از یکدیگرند:

  • تلفظ: تفاوت در تلفظ حروف صدادار (vowel) و حروف بی‌صدا (consonant)، تکیه‌ و لحن. برای درک تفاوت تلفظ در انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی، می‌بایست فوتینک انگلیسی را بیاموزید.
  • واژگان: تفاوت در اسم و فعل، به خصوص، در کاربرد افعال عبارتی و نام برخی ابزارها
  • املاء: تفاوت در املای برخی پسوندها و پیشوندها

اما انگلیسی آمریکایی یا بریتانیایی؟ فرقی نمی‌کند انگلیسی بریتیش را انتخاب کنید یا انگلیسی آمریکایی ها را، آنچه اهمیت دارد یکپارچگی در کلام و نوشتارتان است. اگر می‌خواهید انگلیسی آمریکایی را انتخاب کنید، می‌بایست تلفظ، دستور زبان، املای کلمات‌تان و هر آنچه مربوط به زبان است مطابق با قواعد انگلیسی آمریکایی باشد. این مسئله در مورد انگلیسی بریتانیایی نیز صدق می‌کند. به جملۀ زیر توجه کنید:

The color of the orange is also its flavour.

این جمله یکپارچه نیست!

املای واژۀ color مطابق با انگلیسی آمریکایی است، اما املای واژۀ flavour  بریتانیایی است.

حفظ یکپارچگی کار ساده‌ای نیست. باید تفاوت های انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی را به خوبی بشناسید تا بتوانید این یکپارچگی را حفظ کنید.

تفاوت املای واژگان در انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی

املای برخی واژگان در انگلیسی بریتانیایی متفاوت از انگلیسی آمریکایی است. برای مثال، برخی از واژگان در انگلیسی آمریکایی به –or ختم می‌شوند، اما در انگلیسی بریتیش به –our ختم می‌شوند. همچنین، برخی واژگان در انگلیسی آمریکایی به –ize ختم می‌شوند و در انگلیسی بریتانیایی به –ise منتهی می‌شوند. اما تفاوت در املای کلمات بریتیش و آمریکایی فقط محدود به این دو مورد نیست. در جدول زیر، می‌توانید نمونه‌های دیگری را مشاهده کنید:

آمریکایی

بریتانیایی

color

-or

colour

-our

Flavor

flavour

honor

honour

Neighbor

neighbour

center

-er

centre

-re

Fiber

fibre

meter

metre

Theater

theatre

Origanize

-ize

organise

-ise

Recognize

recognise

realize

realise

analyze

-yze

analyse

-yse

Hydrolyze

hyrolyse

Paralyze

paralyse

aging

حذف e

ageing

e

dying

dyeing

Airplane

aeroplane

aluminum

aluminiun

mom

mun

pajamas

pyjamas

کاربرد اسامی متفاوت برای بیان یک مفهوم مشترک در انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی

برای بیان برخی مفاهیم، در انگلیسی بریتانیایی یک معادل داریم و در انگلیسی آمریکایی واژۀ دیگری را به کار می‌گیریم. در جدول زیر، برخی از این تفاوت‌ها را گفته‌ایم.

 

آمریکایی

بریتانیایی

معنی

cookies

biscuit

کیک و شیرینی کوچک

apartment

flat

آپارتمان

truck

lorry

تریلی یدک‌کش

vacation

holyday

تعطیلات

yard

garden

حیاطِ منزل

fall

autumn

پاییز

flashlight

torch

چراغ قوه

elevator

lift

بالابر

mailman

postman

پست‌چی

movie

film

فیلم

baggage

luggage

چمدان

تفاوت دستور زبان در انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی

 

گرامر آمریکایی

گرامر بریتانیایی

شکل گذشته fit به صورت fit است.

The jacket was fine, and the trousers fit.

شکل گذشته fit به صورت fitted است.

The uniform fitted her perfectly

Already

The performance had already started when we arrived.

Just

He was just leaving when the phone rang.

افعال اسامی که حالت مجموعه دارند، مفرد می‌ماند.

The finance committee has decided to raise membership fees for next season.

افعال اسامی که حالت مجموعه دارند، جمع بسته می‌شود.

Our team are winning.

شکل سوالی فعل have

Do you have any cousins?

شکل سوالی فعل have

Have you got any uncles?

Please go home and fetch your bag.

Please go home and get your bag.

She dove into water.

She dived into a pool.

 

انگلیسی بریتانیا و انگلیسی آمریکایی در دستور زبان نیز تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند. در ادامه، برخی از این تفاوت‌ها را برای‌تان گفته‌ایم.

اسم جمع

در انگلیسی آمریکایی، اسامی جمع (مانند کمیته، تیم و دولت) مفرد تلقی می‌شوند. در واقع، آمریکایی‌ها گروه را یک نهاد می‌دانند. در مقابل، در انگلیسی کشور بریتانیا، اسامی جمع را می‌توان جمع یا مفرد تلقی کرد، گرچه معمولاً جمع تلقی‌شان می‌کنند. می‌توان گفت بریتانیایی‌ها به جای تأکید بر کلیت گروه، بر اعضای گروه تأکید دارند.

انگلیسی آمریکایی انگلیسی بریتانیایی
The band is playing. The band are playing.
The government is doing everything it can during this crisis. The government are doing everything they can during this crisis.
My team is winning. My team are winning.

افعال کمکی

بریتانیایی‌ها گاهی از shall استفاده می‌کنند. آمریکایی‌ها نیز معنی shall و کاربردش را می‌دانند، اما به ندرت، در مکالمه‌های‌شان از آن استفاده می‌کنند. آمریکایی‌ها معتقدند shall رسمی است، از این رو، به جای آن، از will استفاده می‌کنند.

قسمت سوم فعل get

آمریکایی‌ها همواره از gotten به عنوان قسمت سوم فعل get استفده می‌کنند، اما بریتانیایی‌ها خیلی وقت است gotten را کنار گذاشته‌اند و got را جایگزین آن کرده‌اند.

انگلیسی آمریکایی انگلیسی بریتانیایی
get — got — gotten             get — got — got
I haven’t gotten any news about him.             I’ve not got any news about him.

عبارت Needn’t

استفاده از عبارت Needn’t در زبان بریتانیایی مرسوم است، اما آمریکایی‌ها به ندرت، از این عبارت استفاده می‌کنند. حتی می‌توانیم بگوییم عبارت Needn’t  جایی در انگلیسی آمریکایی ندارد.

حروف اضافه

انگلیسی بریتیش و آمریکایی در کاربرد برخی حروف اضافه نیز متفاوت از یکدیگرند. در جدول زیر، می‌توانید نمونه‌های دیگری از فرق انگلیسی بریتانیایی با آمریکایی را مشاهده کنید.

انگلیسی آمریکایی انگلیسی بریتانیایی
I’m going to a party on the weekend.

 

I’m going to a party at the weekend.
What are you doing on Christmas?

 

What are you doing at Christmas?
 

Monday through Friday.

Monday to Friday.
 

It’s different from/than the others.

 

 

It’s different from/to the others.

ماضی ساده و ماضی نقلی

یکی دیگر از تفاوت ‌های انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی در کاربرد ماضی ساده و ماضی نقلی است. آمریکایی‌‌ها ترجیح می‌دهند برای بیان عملی که اخیراً رخ داده است از زمان ماضی ساده استفاده کنند، اما بریتانیایی‌های ترجیح می‌دهند برای وصف آن، از ماضی نقلی استفاده کنند.

انگلیسی آمریکایی انگلیسی بریتانیایی
I ate too much. I’ve eaten too much.
I went to the store. I’ve been to the shop.
Did you get the newspaper? Have you got the newspaper?

 

سخن آخر

انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند، اما میزان شباهت‌های میان این دو انگلیسی بیشتر از تفاوت‌های‌شان است. آمریکایی‌ها و بریتانیایی‌ها، بدون هیچ مشکلی، با یکدیگر گفتگو می‌کنند و متوجه کلام یکدیگر نیز می‌شوند، بنابراین، اگر هنگام صحبت کردن، عناصر هر کدام را به کار بگیرید، هیچ مشکلی پیش نمی‌آید و می‌توانید منظورتان را، به طور کامل، منتقل کنید. حتی با کاربرد انگلیسی آمریکایی در سفر به بریتانیا نیز مشکلی برای‌تان پیش نخواهد آمد. بنابراین، اگر نمی‌توانید همه این تفاوت‌ها را یکباره به یاد بسپارید، هیچ نگران نباشید! پس از گذر زمان و تسلط بر تفاوت‌های میان این دو، می‌توانید یکپارچگی را نیز در کلام و نوشتارتان حفظ کنید.

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا